Η παράδοση και η φήμη των Πραμαντιωτών μαστόρων είναι ξεχωριστές σε ολόκληρη την Ελλάδα. Από τις αρχές του 18ου αι. οι Πραμαντιώτες ασχολούνταν στην πλειονότητά τους με το επάγγελμα του χτίστη με εξαιρετικές επιδόσεις.

Η τέχνη αυτή έμελε να αποτελέσει για τους Πραμαντιώτες διέξοδο επιβίωσης από τη φτώχεια που μάστιζε το χωριό λόγω της περιορισμένης καλλιεργήσιμης γης. Έτσι οι Πραμαντιώτες από πολύ παλιά τηρούν και συνεχίζουν την παράδοση στο χτίσιμο και στην αρχιτεκτονική.

Οι Πραμαντιώτες μαστόροι ταξίδευαν οργανωμένοι σε ομάδες ή "μπουλούκια", που σχηματίζονταν από τους πρωτομάστορες ή μπουλουκτζήδες. Έφευγαν συνήθως γύρω στο Πάσχα, και έλειπαν από τον τόπο τους από την άνοιξη ως και το φθινόπωρο.

Στις περιοδείες τους άφησαν ανεξήτιλα και αιωνόβια σημάδια της τέχνης τους στήνοντας σπίτια, αρχοντικά, σχολεία, γεφύρια, εκκλησίες, και βρύσες.

Από και τη σχετική βιβλιογραφία αλλά και μαρτυρίες, ο Δήμος Πραμάντων έχει συγκεντρώσει ένα κατάλογο από πενήντα έργα των Πραμαντιωτών Μαστόρων ανά την Ελλάδα, όπως:

•  το πασίγνωστο γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο

•  το κομψοτέχνημα κωδωνοστάσιο στο Ελευθεροχώρι Φιλιππιάδας

•  μονές, εκκλησίες, τρούλους και κωδωνοστάσια στην Ήπειρο (Πράμαντα, Θεοδώριανα, Γκρίμποβο, Φιλιππιάδα, Πρέβεζα) αλλά και σε Αμφιλοχία, Πέντε Πηγάδια, Αμαλιάδα, Κυλήνη, Περτούλι

•  το φημισμένο μνημείο «Αράπης» στα Πράμαντα

•  αρχοντικά, βίλες και εργοστάσιο ξυλείας στο Περτούλι Τρικάλων

•  σχολείο στους Καλαρρύτες

•  μέγαρο Ζάρα στην Άρτα